രുദ്ര

ഇറങ്ങാൻ നേരമായി കവിളിൽ നനവ് പടർന്നു തുടങ്ങി അഗ്രഹിച്ചത് നേടി എങ്കിലും എന്നെ ഞാൻ ആക്കിയത് എനിക്ക് കൊണ്ട് പോകാനാവുന്നില്ല ആരും പോകണ്ട പറഞ്ഞില്ല നനവ് കഴുത്തിലേക്കും എത്തി അവൻ്റെ കരുതൽ വന്നു ചേർന്നതും പടി ഇറക്കവും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു എന്നിൽ ഇനി പഴയ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുവോ? ഒരു പൊട്ടും മാലയും ഒഴികെ ഞാൻ എന്ത് മാറാനാണല്ലേ. ജീവിതമാകുന്ന ഒഴുക്ക് തുടങ്ങി അതിനൊപ്പം  ഈ ഞാനും......

     എന്താണ് കവിത?      എൻ്റെ പേനയുടെ      ഞാൻ അറിയാത്ത        ചലനമാണ്       എൻ്റെ കവിത!!             .....രുദ്ര.....

            ജീവിതം  ഗതി മാറ്റാതെ ഒഴുക്കിനൊപ്പം ഒഴുകുന്ന വള്ളം ചിന്തയിൽ ഒന്ന് പതറിയാൽ പൊട്ടി ചിതറാം  അഗ്നിനാളം പോൽ എവിടെയാണ് പതറുക എന്നറിയില്ല അതിജീവനം തന്നെ അല്ലെ  ജീവിതത്തിൻ്റെ മറുകര കരപറ്റും വരെ ഒഴുക്കിനോപ്പം ഒഴുകുക തന്നെ....          ..... രുദ്ര....